Hoe geef je een volgebouwd perceel zijn lucht terug? Atelier JANDA Vanderghote knipte grondig in een dichtgebouwde rijwoning in een dichtbevolkte stadswijk. Wat de jury meteen opviel, was de donkere luifelstructuur die de bewoners meteen naar buiten trekt. En vooral: de onmiskenbare indruk dat er in deze tuin écht geleefd wordt.
Winnaar van de BILT-architectuurwedstrijd: ‘Binnenste Buiten’
Project: p-huis
Ontwerper: Atelier JANDA Vanderghote
Locatie: 9000, Gent
Maximale ontharding
‘Meer met minder’: zo vat de inzending zichzelf samen. Het perceel werd grondig ontdaan van overbodige bebouwing en verharding, waarna de tuin opnieuw kon ademen. De woning krijgt geen aanbouw, maar opent zich net maximaal naar de tuin, waar de luifelstructuur naar een reeks buitenplekken leidt. Architecturaal is dat een mooie, heldere structuur.
Huiskamers of tuinkamers?
In de tuin verbinden de luifels de verschillende fragmenten met elkaar. Die aaneenschakeling vormt meteen het verlengde van het woonhuis. De luifel leidt eerst naar een beschutte ‘buiten’tuinkamer, iets verderop ligt de zwemvijver, en helemaal achteraan biedt de ‘binnen’tuinkamer plaats aan een thuiskantoor en een studio.
Een uitbreiding die losstaat van de hoofdwoning: voor de jury een inspirerende manier om de relatie tussen binnen en buiten te versterken, omdat bewoners letterlijk door de tuin moeten om bij de overige kamers te komen. Huiskamers en tuinkamers komen op gelijke voet te staan.
Wonen met seizoenen
Binnen en buiten gaan hand in hand: grote ramen trekken de tuin binnenste buiten, interieur wordt exterieur en omgekeerd. De leefkeuken kijkt uit over de langwerpige tuin. Via een centrale vide krijgt het huis lucht, met elk uur van de dag een andere lichtinval. Zo blijft een opvallend compacte woning toch levendig. Hier wordt ongedwongen gewoond met de seizoenen.
Een tuin met groeimarge
Het perceel herademt als groene rustplek, met veel plaats voor groen en deels verwilderde paadjes doorheen de tuin. In en rond de zwemvijver kijkt de jury uit naar manieren waarop de tuin de komende jaren aan maturiteit wint. Denk maar aan meer volwassen beplanting tegen de muur en oeverplanten in het water.
Open voor scenario’s
De tuinkamer onder de achterste luifel is vandaag een werkplek. Maar later kan dat iets heel anders zijn: een studio voor opgroeiende kinderen, of een woning voor als dezelfde bewoners tachtig zijn. Het perceel staat open voor uiteenlopende scenario’s.
Voor de jury schuilt de kracht van dit project net in wat er níét gebouwd werd. Het huis werd kleiner, de tuin groter: meer met minder. En aan alles is te zien dat er geleefd wordt.
